isveç'teki en değişik gözlemlerimden birisi isveçlilerin hej deme merakı. 'hej' türkçe'de merhabaya denk geliyor. otobüse biniyosun şoför hej diyor, kasaya geliyorsun kasiyer hej diyor falan filan. bir de bu hej deme olayı öyle uyuz bir şekilde ha demişsin ha dememişsin ayrımında değil. hakkaten baya istekli bir şekilde hej diyorlar, yüzlerine de bir gülücük konduruyolar. dahası bazıları kendilerini alamayıp bir pekiştirme katıyo ve hejhej diyo.
muhtemelen eskiden bizdede öyleydi, vahim türkiye şartları insanların içindeki bütün sevgiyi, saygıyı, heyecanı aldı götürdü. Güya biz sıcakkanlıyız falan ama hiç de öyle gelmiyor valla bana. Otobüse binersin özellikle halk otobüsüyse çabuk çabuk diye azarlanırsın, kasaya gelirsin suratsız bir kasiyerle sıfır iletişim kurarsın falan, zaten sekreter tayfasıyla hele ki hastanedekilerle normal bir iletişim kurman imkansızdır.
Bizimkilere de yüksek yaşam standardı versek değişirler mi ki?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
bizimkilere "yasam destegi" lazim anacim
YanıtlaSilyahu ben de doyle dusunurdum de farkettim de son bir senedir benim sokakta yaptigim muhabbet girla gidiyor
YanıtlaSilbence bizde de var konusmama etmeme olayi aslinda iki laf etsen millet basliyor zaten ben hayatimdaki butun anlamsiz olaylari okullara baglamaya basladim artik
okul disinda ve sehir disinda her seyden memnun oluyorum beni bu ulke degil sehirler ve etrafimdakiler olduruyormus!
amerika'da insanlarin hi demesi o kadar olagandi ki ama o sırıtıslarinin ardinda tam bir bosluk yatiyordu kimse hi dediginin farkinda bile degil gibi otomatige baglamisti
ben bunu istemiyorum!
baba naberi
yegenim nasssini tercih eder olmusum
zaten iskandinavyada burda olmayan bi "huzur" var gibi geliyo bana
YanıtlaSil